Bir insanı kendi ettiği laflarla pekte yargılayamayız çoğu zaman ya da inanmayız ama konu Baudelaire olunca bu konuda yanılgıya düşmek olası gibi görünüyor. Konuyu şiire, şiirin verdiği hissiyatlara getirirsek hepimizin aklına belli başlı başlıklar gelecektir elbette. Aşk, sevgi, özlem, üzüntü ve tabii ki kaçınılmaz olarakta yalnızlık temaları gelir. Peki ya yalnızlık şiirleri dersek aklımıza hangi şairler gelir? Ya da Baudelaire dersek şiirlerinin teması ne olur? Zira bu iki sorunun cevabı iki parçadan oluşan bir puzzle gibidir. Baudelaire ve yalnızlık. Bu konuya kendi cümleleriyle bakmak daha iyi olur hatta...
''Ta çocukluğumdan beri yalnızlık duygusu aileye rağmen- özellikle de, arkadaşlar arasındayken- sonsuza dek yalnız bir keder duygusu.''
''Her alanda, herkesin gözünde tiksinti ve iğrenme uyandırdığımda, yalnızlığı fethetmiş olacağım.''
'' Hiçbir şeyi yalnız olmak kadar sevmiyorum.'' demiştir melankolik yazar.
Baudelaire'ninen çok bilinen eseridir özellikle entellektüel olan herkesin ''les fleurs du mal''. Ama kesinlikle başucu kitaplarındandır. Kitaptaki özellikle etkileyici olan şiirlerindendir Correspondences.
http://fleursdumal.org/poem/103
Ayrıca başka bir link olarakta;
http://www.youtube.com/watch?v=rfVursxWtyM
Biraz kendi açımdan yazarı sevmemin nedenini irdeleyecek olursam kendisinin Edgar Allan Poe' dan etkilenmesi en büyük etkendir muhtemelen. Zira seneler boyunca Poe çevirisi yapması bu eleştiriyi doğrular gibidir. Kendisinin bu konuyla ilgili olarak yaptığı yorum ne mi?;
''Poe'yu taklit etmekle suçluyorlar. Biliyor musunuz onu bu kadar sabırla niçin dilimize çevirdim? Bana benziyordu da ondan! Bir kitabını ilk defa açıp okuduğum zaman, yalnız rüyasını gördüğüm konuları değil, yirmi yıl önce düşündüğüm cümleleri onun yazdığını görerek dehşet ve hayranlık içinde kaldım!'' !.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder